You are currently browsing the category archive for the 'Poezie' category.
Someone like you have broken my heart
Someone like me
Is not very happy..
Als je in de zon gaat zitten..
Drogen je tranen vanzelf..
If there is someone like god,
Why he don’t help me?
Het verdriet dat ik voel is niet te beschrijven,
Jij zou voor altijd bij mij moeten blijven..
Ik viel uit de hemel,
Maar nooit op de grond,
Nooit kwam er een einde,
Omdat ik niet wist dat dat bestond..
Mijn droom,
Is alijd al het zelfde,
En zal altijd het zelfde blijven,
De liefde vinden,
En de liefde houden/voor altijd..
Mijn gedachtes zijn niet hier,
Niet hier waar ze horen te zijn,
Maar bij jou,
Waar ze willen zijn..
@NNE
Soms kun je beter niks zeggen,
Dat zou het alleen maar erger maken..
Door de bomen het bos niet meer zien,
Is lastig..
Maar er loopt altijd wel een weggetje door heen.
’s Nachts bid ik,
Bid ik dat alles goed zou komen.
Het is vast bespottelijk,
Het is vast dom,
Het is vast lelijk,
Ik weet ook niet waarom..
Waarom ik ‘opeens’ zo ben,
En ik voor de waarheid weg ren.
Het is gewoon normaal, ookal vinden zij het raar,
Laat ze maar praten, ik heb genoeg aan ‘elkaar’.
Laar ze maar zeggen,
Ik hoef het mezelf toch niet uitteleggen.
Aan jou heb ik genoeg..
Om deze wereld te doorstaan..
Aan jou heb ik genoeg..
De rest scheelt me niet, ik heb niks misdaan..
@nne
Tranen rollen over m’n wangen..
Tranen van verdriet,
Eigelijk tranen van geluk..
Geluk dat niemand ze ziet…
Ik voel de tranen al opkomen in mijn ogen,
Telkens als ik aan je denk..
Ik kan ze dan niet meer in bedwang houden..
Jij overmeestert mijn gevoelends…
liefdagboek..
Kun jij me alsjeblieft troosten?
Kun jij me alsjeblieft een veilig gevoel geven?
Kun jij alsjeblieft die twee warmen handen om me heen zijn?
Kun jij….
me alsjeblieft troosten?
@nne..
Hou alsjeblieft je mond dicht,
Elk woord is nu teveel..
Elk gebaar zou er één teveel zijn..
Elke dag zo er één teveel zijn..
Elke adem van jou in mijn kamer, zou er één teveel zijn…
Elke dag met jou zou er één teveel zijn..
Elke jou…
Zou er één teveel zijn..
@nne
Hij keert zijn rug naar me toe,
Hij gooit z’n tas over z’n schouder.
Hij loopt de deur uit,
Hij knalt de deur dicht alsof hij alle kracht in een keer weg wil gooien..
Volgends mij niet alle kracht, alle dingen van ons samen..
Je opende je mond, maar het was al te laat
Je keek me nog net 2 seconde aan en verdween..
Waarom zij je niet wat je wilde?
Waarom vertelde je me niet wat er was..
Alsjeblieft…
Zeg me wat je me wilde zeggen..
Langzaam voel ik mijn hart breken,
Hij breekt van alle emoties die ik voel..
Van alle pijn,
Al het verdriet,
Alle tranen die het me geeft..
En dat allemaal door één persoon,
één enkel persoon,
één enkel persoon dat m’n hele leven verpest..
één enkel persoon..
En daarmee bedoel ik jou..
@nne
Het lijkt of iemand anders m’n leven leid,
En ik lijd daaronder…
Mijn hart word vaak gebroken,
Soms wel een paar keer per maand..
Dan doe je zo lief, dan breekt m’n hart gewoon..
Zo veel liefde, heb ik nog nooit gevoeld..
Nooit van een persoon.. Nooit van iemand..
M’n hart word te vaak gebroken..
En dat komt allemaal door jou..
Omdat ik te veel van je hou..
(eigelijk is zoo’n gebroken hart best fijn,
Het laat zien dat er altijd iemand voor je wil zijn..)
Een Gebroken Hart,
Is heel hard..
So hard as life is..
So beatifull are you..
opeens kwam het in mijn hoofd,
En wilde het niet meer verlaten..
Waarom zeg ik in hemelsnaam zoiets?!
Waarom??!
Het lijkt of iemand anders m’n leven leid,
En ik lijd daaronder…
Telkends als ze naar me staren,
Ontwijk ik ze.
Telkends als ze mij iets zeggen,
Kijk ik weg.
Telkends als ze mij aan kijken,
kijk ik naar de grond.
Telkends als ze mij begrijpen,
kijk ik naar het plafont,
Zie ik je niet,
Kan ik je niet zien..
Maar als je dan zó kijkt,
Kijk ik heel even mischien..
Echte vriendschap ontdek je vaak te laat,
Maar bij ons weet ik het nu al,
Omdat het in mijn hart geschreven staat.
Het is een mooie lente avond,
Met blaadjes aan de bomen.
Ik kijk naar buiten,
En begin te dromen.
Op een avond loop ik ‘gewoon’ door de straat.
Totdat ik hem ontmoet,
Heel mijn leven is weer goed.
Ik botsten tegen hem op,
En nu staat heel m’n leven op z’n kop.
Ik zij “sorry” hij “Pardon”
uit eindelijk vind iedereen de liefde,
Ik wist dat het kon!
In het begin geloofde ik het niet,
Maar ik was misleid..
Ik kwam erachter, het was de waarheid..
Liefde is speciaal,
Liefde is mooi,
Maar als je nou’ns niemand hebt?!
Dat je het woord ‘liefde’ niet eens kent!
Wat moet je dan doen?
Gewoon wachten tot het went?!
Liefde is lelijk,
Liefde is gemeen,
Liefde ken ik niet,
Ik ben nog steeds alleen..
Missen,
is een werkwoord.
Missen,
is een persoonsvorm.
Missen,
is een zwak woord.
Missen,
is een kern.
Missen dat doe ik,
ik in enkelvoud.
Missen dat doe ik,
dat is tegenwoordigetijd.
Missen dat doe ik,
dat is een feit!
Verdriet Heel dubbel….
Waarneer kom je terug,
Kóm je nog wel terug.
Ik ben er wel,
En mis je onwaarschijnlijk veel.
Maar nu;
Ik sta op met verdriet,
Lunch met verdriet,
Avond eet met verdriet,
Ga slapen met verdriet.
Ik heb een nieuwe vriendin,
Verdriet…
Aan jou ziekbed Het gaat om de laatste zin
Ik kijk hoe je stilletjes in je ziekbed ligt.
Het is stil, ik hoor alleen mijn eigen adem.
Ik hoor ook mijn hartslag in m’n hoofd.
Opeens klinkt er een piepje,
Ik werp mijn blik op een apparaat.
Ik zie een doorlopen de lijn met soms een onderbreking.
Langzaam laat ik m’n hooft zakken,
Tot op jou ziekenbed.
